Kütahya’da uzun yıllardır faaliyet gösteren bir çini atölyesi, geleneksel üretim yöntemlerini sürdürmeye devam ediyor. Atölyede tabak, vazo ve duvar karosu gibi ürünler elde şekillendiriliyor, desenler fırçayla tek tek işleniyor. Ustalar, üretimin her aşamasının ayrı bir uzmanlık gerektirdiğini belirtiyor.

Çamurun hazırlanmasıyla başlayan süreç, şekillendirme, kurutma, astarlama ve fırınlama aşamalarıyla ilerliyor. Atölye çalışanları, hamurun bekletilme süresinin son ürünün dayanıklılığını doğrudan etkilediğini, bu nedenle acele edilmemesi gerektiğini anlatıyor. Kurutma aşamasının mevsim koşullarına göre değiştiği de aktarılıyor.

Desen aşaması üretimin en çok emek isteyen bölümü olarak tanımlanıyor. Kalıptan aktarılan ana hatların üzerine renkler fırçayla yerleştiriliyor. Ustalar, klasik motiflerin belirli oran ve düzen kurallarına dayandığını, bu kuralların öğrenilmesinin uzun süre aldığını söylüyor. Genç kalfalar önce basit bordür çalışmalarıyla başlıyor.

Atölye, son yıllarda çırak bulmakta zorlandığını belirtiyor. İşin uzun bir öğrenme süreci gerektirmesi ve ilk yıllarda kazancın sınırlı kalması, gençlerin bu alana yönelmesini güçleştiriyor. Bu nedenle atölye, meslek liseleriyle iş birliği yaparak öğrencilere kısa süreli uygulama programı sunmayı planlıyor.

Ziyaretçilere açık üretim turları da düzenleniyor. Turlar sırasında katılımcılar fırınlama öncesi ve sonrası ürünleri karşılaştırma imkânı buluyor, isteyenler kendi tabaklarını boyayabiliyor. Atölye yetkilileri, bu uygulamanın hem tanıtım hem de gelir açısından katkı sağladığını söylüyor.

Satış tarafında çevrim içi kanalların payı artıyor. Ancak kırılgan ürünlerin taşınması ek maliyet doğuruyor. Atölye, ambalaj yöntemlerini gözden geçirdiğini, hasar oranını düşürmek için farklı koruyucu malzemeler denediğini bildiriyor.

Ustalar, çini üretiminin bölge için yalnızca ekonomik değil kültürel bir değer taşıdığını vurguluyor. Atölyenin önümüzdeki dönemde küçük ölçekli bir sergi alanı açarak eski desen örneklerini ziyaretçilerle buluşturması bekleniyor.